Petrus Wittebroodhoeve 

Je weet al eeuwen wat zomer geeft
verweerde stenen krijgen kleur
het leven dat makkelijker leeft
in zachte nachten. In geur
van hooi en lange dagen. 

Winter, storm, regen kunnen je niet deren
je zag staten, soldaten komen en gaan.
Tijden maken plaats : God voor consumeren,
paard voor tractor, pomp voor kraan
en velden die van villa's vervagen. 

Dit bleef. Hier is gewerkt, gerust, gekust,
gespeeld, verweten, vergeten, gebeden.
Onder jouw dak is geleefd. Dat brengt de rust
van een heden met zicht op verleden
als wortelgrond voor grote bomen. 

Zomeravond, en op je binnenplein
waar de zon zich strekt over de pannen
is de wereld ver. Is de wereld klein.
De merel fluit me zijn oude plannen,
ik fluit hem onze jonge dromen. 

Koen Moerman, 1996